In Spanje schijnt altijd de zon
Toch niet altijd want Dreas zegt opeens: “Het sneeuwt!”
Oké, het is natte sneeuw en maar een enkel buitje. Bij ons dan. Want de Sierra Nevada ligt er, op grote hoogte, al wekenlang schitterend wit bij.
De zon moeten we deze weken vooral in onszelf laten schijnen. De zwembaden die je hier regelmatig bij huizen ziet, stromen voorlopig vol met regen. Als je geluk hebt, is het schoon regenwater. Is je tuin minder goed afgewaterd dan zullen het modderstromen zijn.
Dat is ook wat hier de berg afkomt. De camino slijt steeds verder uit door de kracht van veel en hard stromend water. Overdag kijken we soms op het pad en graaft Dreas hier en daar een geultje voor betere afwatering. Dat delen van het onverharde pad moeilijk begaanbaar worden met zware regenval bleek november jl. toen eerst het beton en later de plaatsing van de keuken vertraging opliep.
De voorspellingen nu zijn in de overtreffende trap van toen. Het ziet er naar uit dat er de komende dagen nog extreem veel regen valt. Eigenlijk doen we momenteel hier net als met zeilen. Dagelijks naar de weersvoorspelling kijken en tijdig anticiperen. Een paar dagen geleden hebben we heel veel boodschappen gedaan. Goed besluit.
Soms voelt het even als opgesloten zitten. Geen kant op kunnen. En daar hebben we beide best moeite mee. We houden niet van vastzitten, geen ruimte hebben, beperkt worden. Meestentijds tellen we onze zegeningen. We zitten in een voor ons ongekend luxe huis met vloerverwarming. We moeten niets, zijn graag samen, lezen, leren en kijken soms een interview of documentaire. We hebben tijd voor onszelf en waarderen dat zeer. Zelfonderzoek noemde iemand het eens.
Tussendoor proberen we ratten te vangen. De nieuwe tweedehands bestelbus laat ons trouw weten dat we de luchtverontreiniging moeten laten checken. Bij een check bij de garage van Pepe blijkt dat er enthousiast door knaagdieren geknabbeld is aan verschillende delen onder de motorkap. Een uitgebreid bezoek aan de garage laat nu natuurlijk nog even op zich wachten.
Buren en bouwers/verkopers van het huis zijn begin januari gelukkig al op bezoek geweest. Eigengemaakte erwtensoep en appeltaart op een zonovergoten dag. We konden die dag gewoon zonder jas buiten zitten. Maar voorlopig zitten we vooral binnen, zijn we aan huis gekluisterd en zetten we onze, onvrijwillige maar graag geaccepteerde, privé retreat voort.
Gerlinde Zoodsma
24 januari 2026